![](https://www.wandelenenmeer2.be/wp-content/uploads/2022/02/DSC_0028.jpg)
GR 12 Variant via Antwerpen
13b Schoten - Antwerpen : 30 November 2021 : 16km
![](https://www.wandelenenmeer2.be/wp-content/uploads/2022/01/DSC_0008.wp.jpg)
Als je regelmatig gaat wandelen, weet je dat de dagen waarop het heel de tijd regent, vrij zeldzaam zijn. Vandaag echter, gaan we blijkbaar krijgen wat het KMI ons beloofd heeft. Als we om iets na half negen aan de Kasteeldreef in Schoten uit de auto stappen, moeten we onmiddellijk onze regenkledij en onze paraplu bovenhalen. Niet dat het water met bakken uit de hemel komt vallen, maar fijne regendruppels vallen continu en een ijzige wind zorgt ervoor dat we niet echt droog blijven onder het regenscherm. We hebben besloten een begin te maken met de wandeling op de variant van de GR 12 door Antwerpen naar Mechelen. Om daar een begin aan te maken, stappen we dus eerst weer langs het kasteel van Schoten en volgen de streepjes van de GR 12 West richting Antwerpen. Bij de Riddershoeve verlaten we het gemeentepark en duiken de Deurnevoetweg in. Door de regen van de voorbije dagen is het een vrij modderige aangelegenheid geworden. Na wat geploeter bereiken we de Borgeindstraat. We komen wat verder terecht in Deuzeld, een ons onbekende wijk in de gemeente Schoten, maar groot genoeg om een monument voor zijn gesneuvelden van de Eerste Wereldoorlog te hebben ! Langs het plaatselijke OCMW gebouw (Cogelshof) stappen we het Cogelspark in.
![](https://www.wandelenenmeer2.be/wp-content/uploads/2022/01/DSC_0015-wp.jpg)
Onderweg naar het volgende park, raken we even de weg kwijt, maar we zijn weer op de goede weg als we het Bouckenborghpark bereiken. Aan de overzijde van een vijver kunnen we tussen de bomen door het witte kasteel bewonderen dat nu een cultureel centrum geworden is, maar als we aan de voorzijde van het gebouw komen, merken we dat onze weg versperd wordt . Er zijn hier blijkbaar werken aan de gang om de dreef die toegang biedt tot het park te vernieuwen. Zo moeten we een omweg zoeken om op de Bredabaan te geraken, waar we even later langs de St. Franciscuskerk komen met zijn mooie koepel. We komen verderop langs het plaatselijke zwembad en besluiten een time-out te nemen uit de regen in The Water Lounge.
![](https://www.wandelenenmeer2.be/wp-content/uploads/2022/01/DSC_0028wp-Parkbrug.jpg)
Onze pauze loopt hier even uit en het is al even over half elf voor we onze weg verder zetten door het park van Merksem. We worden langs het Hof van Roosendael geleid en brengen wat verder een bezoek aan het volgende stukje groen in Merksem, het Runcvoortpark. Met veel moeite kunnen we het dak van het Sportpaleis in de verte door de regen heen onderscheiden. Indrukwekkend is het zicht op de Ring van Antwerpen recht voor ons. We belanden verderop in het Park Spoor Noord. Deze nieuwe groene zone biedt nu een ontspanningsruimte aan de bewoners van deze buurt, maar nu zorgt de regen ervoor dat er alleen maar doorgaand wandelverkeer is. Ook wij vervolgen snel onze weg en komen wat verder bij de grote buildings aan de kop van het Park. Tussen de gebouwen van de A(rtesis) P(lantijn) Hogeschool
![](https://www.wandelenenmeer2.be/wp-content/uploads/2022/01/DSC_0039-wp-MAS.jpg)
en het in aanbouw zijnde groene, nieuwe ziekenhuis ZNA Cadix en dito Doktoren komen we bij de al even nieuwe futuristisch uitziende Parkbrug. Zo komen we op het Eilandje terecht aan de kant van het eerste dok, het Willemdok. Nadat we even kennismaken met het ‘Havenboefje’, bewonderen we wat verder langs de kade het beeld van Jan van Rijswijck, Antwerps politicus en burgemeester (rond 1900). We steken de brug tussen het Willem- en Bonapartedok over. Ondertussen blijft het regenen en het vooruitzicht om ergens buiten te picknicken zien we niet echt zitten. Komt erbij dat we nu net voorbij het restaurant Roest passeren en we besluiten dan ook om de picknick te laten voor wat hij is en ons binnen te goed te doen aan een warme schotel. Eén nadeel van op restaurant gaan eten is wel dat we pas na een uur (13u15) terug buitenstaan op de kade van het Bonapartedok. Ter hoogte van de Van Meterenkaai krijgen we eindelijk de Schelde in zicht, maar op de Scheldekaaien zelf geraken we niet. We blijven de Jordaenskaai volgen tot voorbij het Steen, vangen onderweg nog een glimp op van het Vleeshuis en belanden tenslotte op de Ogierplaats. We vinden na wat zoekwerk toch de roodwitte streepjes terug, kunnen het Vleeshuis van dichterbij bewonderen en komen ook nog langs de mooie St. Pauluskerk aan de Veemarkt. Nadat we het oudste huis van Antwerpen gepasseerd zijn in de Stoelstraat, komen we tenslotte uit op de Grote Markt. Werken zijn hier in volle gang om het plein klaar te maken voor de komende eindejaarsfeesten. Als we om iets voor 14u op de Groenplaats terecht komen, besluiten we er voor vandaag een eind aan te maken.
14b Antwerpen – Kontich-Kazerne : juni 2020 : 26km
![](https://www.wandelenenmeer2.be/wp-content/uploads/2020/06/DSC_0194WP.jpg)
We pikken de draad van de GR12 Variant op in centrum Antwerpen en nog wel bij het Steen. De mensen die GR’s uitstippelen hebben de gewoonte om niet rechtstreeks naar het eindpunt te lopen. Maar ze leiden je langs de mooiste plekjes, de groenste parken en panoramische vergezichten. Hier in Antwerpen hebben ze echt wel hun best gedaan en kronkelt het parcours door de binnenstad zodat je na 4 kilometer wandelen bijna terug bent bij je vertrekpunt. Ik vind het niet erg want zo kom ik na vijftig jaar terug in dat deel van de stad, die nu blijkbaar de Universiteitswijk genoemd wordt en waar ik 4 jaar van mijn studentenleven heb vertoefd. We wandelen langs enkele toeristische hoogtepunten: het Vleeshuis, de Grote Markt, de Vlaaikensgang, de Kathedraal, het Conscienceplein, de Stadswaag en de St.Jakobskerk. We belanden terug op de drukkere Meir en lopen over de Wapper langs het Rubenshuis. In De Duifkes, één van de befaamdste cafés van Antwerpen, houden we onze eerste halte om een Bolleke te drinken. Zoals gezegd probeert de GR langs elk park(je) te gaan, maar dat is buiten Corona gerekend, want “Den Botaniek” ofwel de Plantentuin of Kruidtuin blijft voorlopig nog gesloten, waardoor we even moeten omlopen om terug op het rechte pad te komen. De volgende groene oase is het Stadspark. Ook hier kronkelen we langs vijvers en plantsoenen in de richting van een brug die helaas afgesloten is wegens restauratiewerken. Restauratiewerken die we ook al zagen aan de Kathedraal en het Stadhuis. We stappen door de Joodse wijk en maken een omweggetje om het kleine Vinkenpark te doorkruisen. Het Harmoniepark is dan weer iets groter en daar wordt de zaal Harmonie gerestaureerd. We steken de Koningin Elisabethlei over en komen in het Koning Albertpark. Van Domein Hertoghe had ik nog nooit gehoord en blijkbaar vele anderen ook niet, want het is er zeer rustig.
![](https://www.wandelenenmeer2.be/wp-content/uploads/2020/06/DSC_0272WP.jpg)
We steken de Ring over en lopen even samen met de E2 en de GR Antwerpen. Enkele van de grotere Antwerpse parken komen in zicht: eerst Park Vogelzang, dan het Nachtegalenpark en tenslotte Den Brandt. Het Middelheim met zijn beeldenpark laten we links liggen want we hebben nog heel wat kilometers te doen. Als we het Steytelinckpark binnenwandelen, zijn we al in Wilrijk, maar nog altijd in Groot-Antwerpen. De universiteitscampus Drie Eiken ligt op en langs de site van het vroegere Fort 6, onderdeel van de binnenste fortengordel rond Antwerpen. We lopen een stuk langs de E19 en verlaten stilaan Antwerpen. We komen in Edegem en van hieraf wordt het landelijker. Na Edegem komt Kontich en de eerste groene zone hier is het kasteel Groeningenhof, maar door de bomen kunnen we niet veel zien van het kasteel. Ook Kontich-dorp laten we links liggen. De laatste groene zone is het natuurgebied de Oude Spoorwegberm, waarschijnlijk het langste, maar ook het smalste natuurgebied van Vlaanderen. Na een kleine kilometer verlaten we de GR12 en stappen nog enkele kilometers naar huis. Een totaal van ongeveer 26km.
15b Kontich-Kazerne - Muizen : 5 Februari 2022 : 29km
We nemen de draad terug op aan de Oude Spoorwegberm, misschien wel één van de langste, maar zeker ook één van de smalste natuurgebieden in Vlaanderen. Langs vlonderpaden en bruggetjes slingert het pad zich doorheen het landschap.
![](https://www.wandelenenmeer2.be/wp-content/uploads/2022/02/DSC_0002.jpg)
We verlaten even de oude spoorwegberm en de GR 12 leidt ons doorheen Waarloos om ons dan door het Speelbos Hessespoelbeek terug naar de spoorwegberm te brengen. Het gaat verder zuidwaarts tot we bij de hoge berm rond het Wachtbekken Eekhoven komen.
Om 10u30 bereiken we de witgeschilderde, 15e eeuwse Lazaruskapel. Duidelijk een verwijzing naar de melaatsheid, die ook in onze streken voorkwam in die tijd. Dan laat de GR12 ons nog een kleine omweg doen om de Oude Nete arm te bezoeken, dat nu een natuurgebied geworden is. Aan de oever van de Nete aangekomen, volgen we die stroomopwaarts. Als we de brug bij Walem oversteken is het al na elven en we vinden het dan stilaan tijd om onze dorst te laven in een plaatselijke herberg. Helaas, geen drankgelegenheid open en we maken dan ook rechtsomkeert.
![](https://www.wandelenenmeer2.be/wp-content/uploads/2022/02/DSC_0013.jpg)
In een mum van tijd staan we aan de rand van het Domein Roosendael. Hier bevond zich vroeger een abdij, maar zoals zoveel kerkelijke bezittingen werd dit tijdens de Franse Revolutie gesloopt en nu is het voor het grootste deel een natuurdomein. We wandelen langs een brede gracht en passeren het landhuis en de prachtige serre tot we voor Café Roosendael staan. In de veranda mogen we onze boterhammen opeten, die we doorspoelen met een alcoholvrije SportZot. Het is al na twaalven als we de monumentale toegangspoort tot het domein uitlopen en onze weg verderzetten. We belanden terug op de bedding van de oude spoorweg (van Muizen naar Antwerpen-Zuid) en komen zo voorbij de begraafplaats van Elzestraat met een metershoog monument. Het blijkt een grafmonument te zijn van een zekere Hubert Ysebrant de Lendonck.
We wandelen onder de R6 door en vinden aan de andere kant de oude spoorweg terug in de bossen en wat verder de stedelijke begraafplaats van Mechelen bij de Vrouwvliet. We komen uit bij een ingang van het Tivolipark. De stad Mechelen kocht het domein met landhuis in 1978 aan en nu is het – uitgebreid met een grote kinderboerderij – open voor het publiek. Het landhuis (kasteel) zelf is een horecazaak geworden. We trekken de buitenwijken van Mechelen in. We bereiken iets na tweeën de Omleidingsdijle, waar we het centrum van de stad Mechelen bereiken. We lopen het mooie begijnhof in langs smalle kasseistraatjes en komen bij de begijnhofkerk. Van de ene naar de andere kerk gaat het dan. Terwijl we langs de St. Katelijnekerk wandelen,
![](https://www.wandelenenmeer2.be/wp-content/uploads/2022/02/DSC_0054.jpg)
bewonderen we even het scouts- en gidsenmonument. We missen bijna de ingang van het Klein Begijnhof en vertoeven verderop even in de aartsbisschoppelijke tuin. Als we bij de St. Janskerk aankomen, beslissen we om toch even binnen te gaan. We krijgen er gratis informatie over het interieur en komen te weten dat we hier een origineel werk van Pieter Paul Rubens kunnen bewonderen : de triptiek van “De Aanbidding der Wijzen”. Twee straten verder staan we aan de voet van de imposante St. Romboutskathedraal. Het is nog eens tijd om de voeten onder tafel te steken en het KUUB café biedt daar een goede gelegenheid voor.
Uitgerust slaan we de weg in naar de Vismarkt, waar we de (Binnen)Dijle vinden en het drijvende pad bewandelen naar de Grootbrug. Hier laten we de westelijke variant van de GR 12 voor wat hij is en volgen nu het hoofdtraject richting Muizen. Die brengt ons terug in het centrum van de stad tot aan de Grote Markt en voorbij het mooie stadhuis. Dan gaat het langs nog meer historische gebouwen richting Station Nekkerspoel, waar we de Omleidingsdijle nog eens oversteken en de Mechelse binnenstad achter ons laten. Verder zuidwaarts langs het druk gebruikte pad over de Dijledijk. Vanop de hoogte genieten we van het zicht op de Nekkervijver en het natuurreservaat Mechels Broek. Dit overstromingsgebied ligt er nu wel erg modderig bij en we blijven daarom ook op de dijk voortwandelen, die ons slingerend tot aan de brug bij Muizen brengt.